خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۳۵
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه خوشست باده خوردن به صبوح در گلستانکه خبر دهد ز جنت دم صبح و باد بُستان
۲
چو دل قدح بخندد ز شراب ناردانیدل خسته چون شکیبد ز بتان نارپستان
۳
به سحر که جان فزاید لب یار و جام بادهبنشین و کام جان را ز لب پیاله بستان
۴
چو نمی‌توان رسیدن به خدا ز خود پرستیبه خدا که در ده از می قدحی به می‌پرستان
صفحهٔ ۱ از ۳