خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۷۰
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایکه گوئی کز چه رو سرگشته می گردی چو گویگوی را منکر نشاید گشت با چوگان بگوی
۲
قامتم شد چون کمند زلف مهرویان دو تابسکه می جویم دل سرگشته را در خاک کوی
۳
صوفیان را بی می صافی نمیباشد صفاجامه ی صوفی بجام باده ی صافی بشوی
۴
چند گوئی در صف رندان کجا جویم تراتشنگانرا هر کجا آبی روان یابی بجوی
صفحهٔ ۱ از ۳