خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غنچه و سرو کار آن قد و دهن نمی کندسرو نمی خرامد و غنچه سخن نمی کند
۲
بیش ز من به یار نو مهر کند که از وفایار نو آنچه می کند یار کهن نمی کند
۳
دعوی دوستی به من دارد و می کشد مرامی کند آنچه او به من دشمن من نمی کند
۴
به بودم ز جان بسی یاد تو کانچه یاد توبا دل خسته می کند روح به تن نمی کند
صفحهٔ ۱ از ۲