خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۱۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نکویان را وفا آئین پسندندوفا کن کز نکویان این پسندند
۲
ز من طاقت ز تو تمکین پسندندز عاشق آن ز معشوق این پسندند
۳
جفا کم کن که نه خوب است خوبانجفا بر عاشقان چندین پسندند
۴
پسندی گر تو جور و کین عجب نیستنکویان آن و خوبان این پسندند
صفحهٔ ۱ از ۲