خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۱۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کرده ز خود بی خبرت یاد خدادادغافل مشو از حسن خداداد خداداد
۲
گر پر شود از لیلی و شیرین همه عالممجنون خدا دادم و فرهاد خداداد
۳
آموخت به طفلی چه قدر شیوه ندیدماستاد به استادی استاد خداداد
۴
خواهم همه با خود ستم او که نیابدجز من دگری لذت بیداد خداداد
صفحهٔ ۱ از ۲