خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۱۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آنکه مرا کشته به میدان تو یابندچون گوی، سرم در خم چوگان تو یابند
۲
گر زانکه بجویند شهیدان وفا راصد کشته به هر گوشه ی میدان تو یابند
۳
بر دیده نهند از سر تعظیم نکویانخاری که ز دیوار گلستان تو یابند
۴
عیسی نفسان چاشنی عمر ابد راچون خضر ز سرچشمه ی حیوان تو یابند
صفحهٔ ۱ از ۲