خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۱۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاد باد آنکه ز ناشادی من یاد نکردشد ز ناشادی من شاد و مرا شاد نکرد
۲
ناله ی من اثری در دل صیاد نکردپر و بالم نگشود از قفس آزاد نکرد
۳
آه از آن شوخ که صد کشور آباد به جورکرد ویرانه و ویرانه ای آباد نکرد
۴
شاه بیدادگر من به گدایی هرگزوعده ی داد نفرمود که بیداد نکرد
صفحهٔ ۱ از ۲