خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۱۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای همه جای تو خوش ای همه اعضای تو خوشرخ زیبای تو نیکو قد رعنای تو خوش
۲
سرو خوش باشد و گل لیک نباشد گل و سروچون رخ دلکش و چون قد دلارای تو خوش
۳
نیست رخسار گلی چون گل رخسار تو خوبنیست سیمای مهی چون مه سیمای تو خوش
۴
خوش کن از وصل دل غیر که باشد دل منبه تمنای تو خرم بتولای تو خوش
صفحهٔ ۱ از ۲