خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۱۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترا یک بار اگر گیرم در آغوشکنم یکبارگی خود را فراموش
۲
چو گل پیراهنم چاکست چون نیستدر آغوش من آن سرو قباپوش
۳
دهد از خضر و آب زندگی یادخط سبزش به گرد چشمه ی نوش
۴
شب قدر است و روز عید با همسیه شام خط و صبح بناگوش
صفحهٔ ۱ از ۲