خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۱۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه حسن است اینکه گر صد بار رویت هر زمان بینمشود هر بار افزون عشقم و خواهم همان بینم
۲
به جان و دل شود افزون مرا مهر تو گر صد رهبه سویت هر زمان آیم به رویت هر زمان بینم
۳
خوشا روزی که این جان و دل محزون غمگین رابه رخسار تو خوش یابم به رویت شادمان بینم
۴
خیال قد و رویت در دل و در دیده تا باشدنه سرو بوستان خواهم نه ماه آسمان بینم
صفحهٔ ۱ از ۲