خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۲۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو در کنار رقیبان ترا نظاره کنمکناره گر نکنم از برت چه چاره کنم
۲
ز رشک غیر کنم چون کناره از سر کویت (کذا)بهر قدم که روم بازپس نظاره کنم
۳
غم من از مه بی مهر من بود به چه روشکایت از فلک و شکوه از ستاره کنم
۴
دمی که دست من ای گل بدامنت نرسدبه آن رسد که گریبان ز غصه پاره کنم
صفحهٔ ۱ از ۲