خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با من آن نامهربان مه مهربان خواهد شدنمهربان با من به رغم آسمان خواهد شدن
۲
فارغ و آسوده خواهد شد دل و جانم ز غمآنکه بود آشوب دل آرام جان خواهد شدن
۳
از جفای او دل اغیار خواهد شد غمینوز وفای او دل من شادمان خواهد شدن
۴
در حق آنان که آن بدخوی نیکوروی رابدگمان کردند با من بدگمان خواهد شدن
صفحهٔ ۱ از ۲