خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۲۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به کار عشق خوشم خود چه کار بهتر ازیندگر چه کار کنم اختیار بهتر ازین
۲
تا توانی در توانایی مکن جور و ستمای شهنشاه توانا بر گدای ناتوان
۳
عدل و جود آموز کز جود و عدالت مانده استدر جهان نام و نشان حاتم و نوشیروان
۴
گر دهند از مرحمت پندی بزرگانت رفیقاز بزرگان بشنو آن را به خردان بشنوان
صفحهٔ ۱ از ۱