خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۳۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز می نام و نشان تا هست باقیمن و میخانه و مینا و ساقی
۲
خوشست از دست خوبان صفاهانمی شیرازی و رطل عراقی
۳
علاج تلخکامان چون ندارندنکورویان به این شیرین مذاقی
۴
به غیر من ترا مهر و وفا چندبود آن دایمی این اتفاقی
صفحهٔ ۱ از ۲