خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۳۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر رود سر من چون حباب بر سر مینمی رود ز سر من هوای ساغر می
۲
تو و بهشت و من و میکده برو زاهدتراست گر می کوثر مراست کوثر می
۳
من آن حریف سمندر طبیعتم که مرادماغ تر نشود جز به آتش تر می
۴
چه غم ز گردش مهر و مهم به میخانههلال جام بود تا به دور اختر می
صفحهٔ ۱ از ۳