خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن باده که در ملت اسلام حرام استاز دست تو نوشم خود اگر ماه صیام است
۲
کوته نظر ار ماه تمامت به مثل خوانداین نقص بس آنرا که نه از اهل کلام است
۳
طوبی به قدت حیرت و حورا به رخت ماتپیش تو صنوبر که و خورشیدکدام است
۴
بالای ترا پست بود نسبت شمشادبا آن چم و خم حیف که قاصر ز خرام است
صفحهٔ ۱ از ۳