خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن نه ابروی و این نه مژگان استتیر بی پر و تیغ عریان است
۲
آن نه قامت که سرو صدر نشینو آن نه طلعت که شمس ایوان است
۳
آن نه ابرو بود دو قبضه پرندوان نه مژگان دو حصه پیکان است
۴
رخ مخوانش که خجلت خورشیدلب مرانش که شرم مرجان است
صفحهٔ ۱ از ۳