خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۱۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشقی که به سوز و ساز گرددافسانه ی آن دراز گردد
۲
طالب مشمر که سوی مطلوبگامی نسپرده باز گردد
۳
محمود سری که دست آخرپامال ره ایاز گردد
۴
هر نیک و بدی که با تو درساختکارش همه جا به ساز گردد
صفحهٔ ۱ از ۳