خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۱۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر یک چندم از دل برگشاینداز آن بهتر که صد پندم سرایند
۲
به دستی کو مرا پا بست خود ساختندانم دیگرانم چون گشایند
۳
به مرغان اسیر اغرای پروازچه حاصل تا رسن بردست و پایند
۴
مرا مهر بتی کیش است و ترسمهمه عالم بدین آیین گرایند
صفحهٔ ۱ از ۳