خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۱۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به مینو منظری دوشم سری بودکه جنات از جمالش مظهری بود
۲
دل از دستش نیارستم ستادنکه زین مشکل مرا مشکل تری بود
۳
مسلمان زاده ی این مایه بی باکغریب اسلام دعوی کافری بود
۴
ز درد امروز اگر نالم عجب نیستکه دل را هر نگاهش خنجری بود
صفحهٔ ۱ از ۳