خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم و ابرویش به قهرم دل ربایدگوهر و لعلش به لطفم جان فزاید
۲
ز آن دو تلخی ها به کارم برد و خود رازین دو صد چندان به شیرینی ستاید
۳
آن دو رنگ رامش از نفسم ستانداین دو رنگ انده از عقلم زداید
۴
آن به رخ ابواب تقدیمم فرازدوین به گوش آیات تکریمم سراید
صفحهٔ ۱ از ۳