خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با صبا همره است نکهت یاریا به جیبش نهفته مشک تتار
۲
مگر از خاک یار کرده عبورکه وزد بوی خون ز باد بهار
۳
عشق در دل مرا نهایی گشتکو غمم برگ و رنجم آرد بار
۴
روید از شاخه هاش بند به بندعوض هر گلم هزاران خار
صفحهٔ ۱ از ۳