خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نهی مرهم به زخمم یا کنی ریشبود کی با توام پروایی از خویش
۲
به حال مهر و کین روی سوی من باشچه جلابم فرستی یا دهی بیش
۳
خوشم تا با منت باشد توجهدهی نوشم به رحمت یا زنی نیش
۴
به وصل از یاد هجرانت ملولمنیرزد قرب با این مایه تشویش
صفحهٔ ۱ از ۳