خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۲۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به لب رسید به جانان رسید تا جانمچه خوش به وقت به بالین رسید جانانم
۲
شکست دست و غمم تخته بند هجران ساختعجب مبین که قبا ننگری گریبانم
۳
به رحمت ازلی یابم از مرض بهبودطبیب کو نکند سعی سوی درمانم
۴
نهد به زخم درون مرهمم حکیم خبیرخبر دهید به جراح گول نادانم
صفحهٔ ۱ از ۳