خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۳۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سعادتی است زمین را تو چون بر آن گذریکرامتی است فلک را تو چون در آن نگری
۲
دریغ و درد که آغاز آشنایی مابه کام غیر چو عمر عزیز می گذری
۳
به ناامیدی و افسوس وحسرتم مپسندکدام تاب و تحمل که بینمت سفری
۴
چه کرده ام که سزاوار رنج هجرانمخدای را که هلاکم مکن به خون جگری
صفحهٔ ۱ از ۳