خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بندگی بر در مردان خدا دین من استخاک راه همه عالم شدن آئین من است
۲
توتیائی است عجب خاک ره اهل نظرکه در او روشنی چشم جهان بین من است
۳
گر بسگبانی ایندر بپذیرند مرابندگان ره حق، غایت تمکین من است
۴
من همان بنده هر دشمن دیرین خودمشیخ این شهر اگر دشمن دیرین من است
صفحهٔ ۱ از ۲