خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تسبیح تو ایشیخ که صد دانه تمام استظاهر همگی دانه و باطن همه دام است
۲
پیوسته چرا مست غرور از می دنیاستدر مذهب این شیخ اگر باده حرام است
۳
راهی است نهانی ز دل خلق سوی حقاز شیخ بپرسید که آن راه کدام است
۴
گرداند از این ره اثری، مرشد خلق استور دارد از این ره خبری، شیخ انام است
صفحهٔ ۱ از ۲