خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شیخنا افتان و خیزان بر در میخانه بودنیمه ای هشیار و یک نیم دگر مستانه بود
۲
سبحه تزویر شیخ شهر را کردم شمارباطن او دام بود و ظاهر آن دانه بود
۳
دزدی از دیوار آمد نیمه شب اندر سرایچون چراغ افروختم دیدم که صاحبخانه بود
۴
راز ما در دل نهان از دیده صورت پرستشد از آن معنی که گنجی بود و در ویرانه بود
صفحهٔ ۱ از ۲