خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پسته گر چون لعل جانبخش تو خندانی کندکی تواند چون لب لعلت سخندانی کند
۲
کار دل آمد بجان از درد و رنجوری و لیکگر طبیب ما تو باشی درد درمانی کند
۳
بر جراحتهای ناسور دل یاران توانزد نمکها، گر زنخدانش نمکدانی کند
۴
زهر غم شهد است اگر دلدار دلداری دهدکار جان سهل است اگر جانانه جانانی کند
صفحهٔ ۱ از ۳