خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه بازی دوش در میخانه کردندکه صد خم را بیک پیمانه کردند
۲
چه حکمت بود از این هیکل خدا راکه گاهی کعبه گه بتخانه کردند
۳
بمعنی یک حقیقت بود لیکنبصورت صد هزار افسانه کردند
۴
یکی پیمانه می را شکستندهزاران سبحه صد دانه کردند
صفحهٔ ۱ از ۲