خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی امشب گوئیا زردشت پیغمبر بودکش بدست اندر فروزان پاره اخگر بود
۲
گشته همچون پور آذر آذرش بر دو سلامچهره اش از نیکوئی رشک بت آذر بود
۳
یک طرف افتاده ساغر چون تن بی سر بودیک طرف غلطیده مینا چون تن بیسر بود
۴
ساقی و میخواره چون شخص دو پیکر متحدجام می چون مهر اندر برج دو پیکر بود
صفحهٔ ۱ از ۲