خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هردم بشارت‌های جان، از هاتف دل می‌رسدهرکس نهد در ره قدم، آخر به منزل می‌رسد
۲
ای موسی بحر آشنا خضر است ما را ناخداچون بشکند کشتی ما، زودتر به ساحل می‌رسد
۳
یک نقطه دارد پیش و پس عاقل ز غافل فرق و بسبا لطف حق در یک نفس، غافل به عاقل می‌رسد
۴
گر غافلی در بیدلی خیز و بجو اهل دلیاز التفات کاملی، ناقص به کامل می‌رسد
صفحهٔ ۱ از ۲