خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمر برآمد مرا به نیمه هفتادنیمی از عمر خویش دادم بر باد
۲
حاصل این روزگار رفته بدستملختی افسوس ماند و لختی فریاد
۳
این شکرین عمر نغز دلکش شیرینباختم از کف بنام خسرو و فرهاد
۴
دانی همواره استوار نماندخانه اگر چند سخت دارد بنیاد
صفحهٔ ۱ از ۳