خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حرف ما با تو شب دوش چه بودسخن آن لب مینوش چه بود
۲
سخنی بود که از خاطر ماسر بسر گشت فراموش چه بود
۳
نشاه مستی مستان خرابزان خم باده سر جوش چه بود
۴
همه شب در بر رندان دغلکار آن ترک قبا پوش چه بود
صفحهٔ ۱ از ۲