خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۱۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دشت مرو بصید نخجیردر شهر بیا و صید کن شیر
۲
سرها سپر است، اگر کشی تیغدل ها هدف است، اگر زنی تیر
۳
مژگان تو خود بس است زوبینابروی تو خود بس است شمشیر
۴
زلف تو بخواب دیدم و رفتاز تیره شب فراق تعبیر
صفحهٔ ۱ از ۲