خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حلقه در گوش چو دف چنگ صفت سر در پیشبزنم یا بنواز این تو و این بنده خویش
۲
نشود از تو گذشتن که توئی راحت جاننشود بی تو نشستن که توئی مرهم ریش
۳
مدعی در پس دیوار و تو در پیش نظرمن لب دوست گزم، دشمن بدبین لب خویش
۴
زلف خود را بکفم نه که بخاطر جمعیمو بمو قصه دل گویم و این زلف پریش
صفحهٔ ۱ از ۲