خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل نبندی بچرخ و دورانشوان تهی طبل و کهنه انبانش
۲
خون دل خور ز جام غم، کین زالهمه خون است شیر پستانش
۳
غیر خوناب چشم و لخت جگرما حضر نیست بر سر خوانش
۴
گر ببازو چو رستمی ور زالبشکند پنجه تو دستانش
صفحهٔ ۱ از ۳