خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از قول دوست ما بیکی مرحبا خوشیمبا یک رسالت از دم باد صبا خوشیم
۲
در بارگاه دوست اگر نیست راه مادر کلبه فقر و سرای گدا خوشیم
۳
گر بگسلند خلق همه دوستی زمارنجیده نیستیم که ما با خدا خوشیم
۴
خوش باد وقت خواجه اگر گفت ناسزابا ما، که ما بدان سخن ناسزا خوشیم
صفحهٔ ۱ از ۲