خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون شود سردی فزون کار می و ساغر کنمچون فزونتر گشت، می در ساغر افزونتر کنم
۲
فصل دی چون با حریفان شورش از سرما کندمن بجام و ساغر می شورش دیگر کنم
۳
چون همه صحن چمن در زیر برف آمد نهانحجره را صد بار از صحن چمن بهتر کنم
۴
چون شعاع خسر و خاور بما گرمی ندادطعنه ها با جام می بر خسرو خاور کنم
صفحهٔ ۱ از ۲