خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخ است آن یا چمن یا باغ نسرینبر است آن یاسمن یا سرو سیمین
۲
یدو بیضاء نگوئی لعل و دندانشب یلدا نگوئی زلف پرچین
۳
عروسی چون ترا شاید که باشدسر و جان و دل و دین جمله کابین
۴
هزاران فتنه بر خیزد ز اسلامدو صد شورش برانگیزد ز آئین
صفحهٔ ۱ از ۳