خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن لعل لب و دهان خندانمپسند چنین خموش چندان
۲
آخر نمکی بپاش از آن لببر ریش درون دردمندان
۳
ما دیده بکس نمیگشائیمچشم تو نموده چشم بندان
۴
آن مست بگو چسان ربوده استآرام و قرار هوشمندان
صفحهٔ ۱ از ۲