خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نکرده ای ببر ای سرو جامه گلگونکه گشته ای ز شهیدان خویش غرقه بخون
۲
قباس سرخ ببر کرده ای نمیدانمو یا ز تاب بدن گشته جامه ات گلگون
۳
رخت برنگ قبا، جامه ات بر تگ بدنبگو که گشته بدین دلبریت راهنمون
۴
گرفتم از سر کوی تو پا برون آرمچگونه مهر تو از سر مرا شود بیرون
صفحهٔ ۱ از ۲