خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امروز امیر در میخانه تویی توفریادرس نالهٔ مستانه تویی تو
۲
مرغ دل ما را که به کس رام نگرددآرام تویی، دام تویی، دانه تویی تو
۳
آن مهر درخشان که به هر صبح دهد تاباز روزن این خانه به کاشانه، تویی تو
۴
آن ورد که زاهد به همه شام و سحرگاهبشمارد با سبحهٔ صد دانه، تویی تو
صفحهٔ ۱ از ۳