خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترک من نیمه شب از در با چراغ آید همیتا بجوید بزم ما را در سراغ آید همی
۲
صبحدم تا نیمه شب اندر پی کار خود استچون شود نیمه شبش وقت فراغ، آید همی
۳
می زده چشم و شکسته زلف و مخمور و خرابسر زده در بزم یاران، با ایاغ آید همی
۴
بر فروزد چهره اش چون گل ز تاب می چنانکبزم ما از روی او چون صحن باغ آید همی
صفحهٔ ۱ از ۲