خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که را در ره طلب بینیجانش آویخته بلب بینی
۲
روز و شب بی قرار و سرگردانلیک بیرون ز روز و شب بینی
۳
گر در این ره نهی قدم ایدلبا ژگون های بوالعجب بینی
۴
مهرها بی سبب نهفته در آنلطفها نیز بی سبب بینی
صفحهٔ ۱ از ۲