خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بده ایساقی بزم آنقدح هوش زدایکه بیک باره کند ریشه اندیشه ز جای
۲
بده آن باده که در پرده سرا چون نوشندغم و اندوه نگردد بدر پرده سرای
۳
بده آن باده که چون شاه و گدایش نوشندهم گدا شاه شود دردم و هم شاه گدای
۴
شیخ گفتا که بود منع خدائی بادههرگز از لذت مستی نکند منع خدای
صفحهٔ ۱ از ۳