خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آشکارا، روز طعن و لعن زندان میکنیشب نهانی روی در کوی لوندان میکنی
۲
روزها بیگانه، شبها آشنائی، آفرینشیخنا بر تو که رندیها برندان میکنی
۳
پابکش از بیخودی، بردار دست از بیخودانای مدلس چون تو کار خود پسندان میکنی
۴
پیر گشتی، ریخت دندانت، ز لعل کودکانباب دندان می پسندی آب دندان میکنی
صفحهٔ ۱ از ۳