خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در ده قدح باده که با زخم فراقیمرهم نشود دل مگر از رطل عراقی
۲
دیروز مرا وصل تو گر ساقی جان بودامروز چه افتاد که شد هجر تو ساقی
۳
می باز نگیری بگه وصل و گه هجرتو باقی و جام و خم و مینای تو باقی
۴
از ما نکشی پای که با ما همه لطفیبا ما نشوی جفت که از ما همه طاقی
صفحهٔ ۱ از ۲