خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۲
مدایح
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی مه آئینه جمال محمدطلعت خورشید پایمال محمد
۲
سایه ندارد که آفتاب فلک نیزآمده در سایه ظلال محمد
۳
خضر که خورد آب زندگی و بقا یافتجرعه کشی بود از زلال محمد
۴
موسی نعلین کند در شب میقاتتا که بگیرد بکف نعال محمد
صفحهٔ ۱ از ۲