خلوتی با میرزا حبیب خراسانی
شمارهٔ ۳
مدایح
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در ازل کاین جلوه در خاک و گل آدم نبودمهر رخسار علی را از تجلی کم نبود
۲
از لب لعلش دمی در طینت آدم دمیدگر نبود آندم، نشان از هستی آدم نبود
۳
عاشقانرا با رخ و زلفش عجایب عالمیبود کاندر وی خبر از آدم و عالم نبود
۴
بزم عیشی بود از مهر رخش عشاقراکاندرو از چین زلفش حلقه ماتم نبود
صفحهٔ ۱ از ۳